Liesblog

Waarin een klein land groot is

Dit jaar is de stad Luxemburg de Culturele Hoofdstad van Europa;  elk jaar gaan Yep en ik een weekeinde kijken hoe de stad-van-het-jaar deze status invult. Luxemburg had een blauw "burlend" hert als logo en wegwijzer. Bij elk kunstwerk of evenement stond zo'n hert.

Bij het station, bereikbaar met een blauw verlichte loopbrug, troffen we twee -ook al blauw verlichte- "rotondes" ronde gebouwen, het ene was ingericht als tentoonstellingsruimte, het andere huisvestte een restaurant, opgetrokken van onregelmatig aan elkaar verbonden houten balken.

We hebben vooral kilometers en kilometers gewandeld. In de stadsparken was van allerlei moois te vinden.

Nadat we op zondagmorgen helemaal onder de indruk waren geraakt van het Mudam (zowel de tentoonstelling als het gebouw zelf is de rit waard) zijn we een architectuur-wandeling gaan maken door de Europese wijk,  heel speciaal, want het was er uitgestorven. Normaliter werken er duizenden mensen, maar op zondag is er niemand.

Inburgeren

Twee maanden geleden sjouwden we hier een vrachtwagen vol dozen en meubels naar binnen. Twee maanden is niet lang, toch was ik nooit langer dan zes weken uit Haarlem weggeweest, daarvoor.

Inmiddels weet ik de weg naar de supermarkt, de apotheek, het huis van mijn schoonvader en -belangrijk!- naar Café Baarends. Ik weet wanneer er markt is en wanneer er vuilnis wordt opgehaald, ik zwaai dagelijks terug naar het vrolijke groepje bewoners van het gezinsvervangend tehuis aan het einde van de straat, ik raap hazelnoten in de achtertuin en ik kook ouderwets degelijk elke avond een warme maaltijd. Het bevalt me prima! hoewel er vrij snel weer gewerkt gaat worden, denk ik.

Ondertussen knapt het huis zienderogen op. Hier rechts ziet u een foto van de nieuwe badkamer, (Ik moet de kozijnen nog schilderen)  en deze prachtige kempas vloer ligt in Yeps werkkamer.

Mijn kamer (atelier? studio?) is ook klaar, hoewel het nog erg vol staat met kasten die later weer elders geplaatst moeten worden. Ik ben vooral erg blij met de zonwering. Het was zo nieuw op de markt dat de verkoper het niet anders wist te duiden dan "het product" dus zo noemen we het nu. Het product bestaat uit twee lagen stof met stroken gaas. Die kunnen ten opzichte van elkaar verschuiven zodat er meer of minder licht binnenkomt.

Niño en Minoes zijn al aardig ingeburgerd. Niño heeft zich al geprofileerd als de schrik van de tuinen, hoewel Karel van de buren het ook vaak wint. En doosjes in huis en bouwmateriaal in de tuin, dat is prachtig speelgoed!